شهرین ﺑﺆیوکلری
بیرگون ملانصرالدین حاماما گئدیر.حامامچی اونون قاباغینی کسیب دئیر:بوگون حامام شهرین بویوکلری اوچون قوروقدور.
ملا سوروشور:شهرین ﺑﺆیوکلری کیملر اولموش اولا؟
حامامچی دئیر:سَن مَیه شهرین ﺑﺆیوکلرینی تانیمیرسان؟اونلارکی شهره چیخاندا هامی اونلاری بارماقلا نیشان وئریرلر.
ملا بو ﺳﺆزلری ائشیتجک دینمز- ﺳﺆیله مز ، قاییدیر ائوه.او ائششگینی طولدن چیخاردیب اوستونه بیر ترمه شال سالیر ، بوینونا یئکه بیر زینقروو باغلاییر.اﺅزوده اونا دالی – قاباق مینیب هین- چوشلا شهرین اورتاسیندان حاماما ساری سورور.ملانی و ائششگینی بو حالدا ﮔﺆرنلر اونلاری بارماقلا بیری – بیرینه نیشان وئریللر.
ملا بو کبکبه ایله حاماما یاخینلاشیب و حامامین قاپیسیندا دایانیب، دورموش حامامچیا دئیر:چکیل دالی ،
شهرین بارماقلا نیشان وئریلنلردن لاپ یئکسی حاماما گلمک ایسته ییر!!
بزرگان شهر
روزی ملانصرالدین به حمام می رفت.صاحب حمام جلوی او را گرفته می گوید:امروز حمام برای بزرگان شهر قرق است.
ملا می پرسد:بزرگان شهر کی ها باشند؟
حمامی می گوید:مگر تو بزرگان شهر را نمی شناسی؟همانها که موقع آمدن به شهر ، همه آنها را با انگشت نشان می دهند.
ملا تا این حرف را شنید برگشت به خانه.الاغ را از طویله در آورد،شال ترمه ای بر رویش انداخت و زنگوله ی گنده ای نیز بر گردنش بست.خودش نیز وارونه سوارش شد و با هین و چوش از وسط شهر روانه حمام شد.
مردم شهر که ملا و الاغش را در این حال می دیدند ، آنها را با انگشت به همدیگر نشان می دادند.
ملا با این کبکبه به حمام نزدیک سده و خطاب به حمامی که جلوی در حمام ایستاده بود گفت:بکش کنار ، یکی از بزرگترین انگشت نمایان شهر دارد به حمام می آید!!
